Wat gebeurde in Kolwezi kan overal voorvallen waar corruptie, armoede, honger en ziekte heersen. Dit zijn ideale broedhaarden voor opstanden en terrorisme. Een souvereine staat zal slechts buitenlandse strijdkrachten voor een militaire tussenkomst toelaten na aanvraag door nationale overheden. President Mobutu heeft eerst België benaderd. Daarna werden ook Parijs, Rabat, Washington en Peking ingelicht. De Franse President, Valérie Giscard d'Estaing, die de Frans-Afrikaanse politiek persoonlijke leidde, aarzelde niet om het Vreemdelingenlegioen in te zetten, om zijn persoonlijke ambities te bevredigen.

Om Belgische troepen in het buitenland in te zetten werd om diverse redenen lang getwijfeld. Veel factoren beïnvloeden dergelijke regeringsbeslissingen.

• Iedere inlichting uit het buitenland betreffende Belgen wordt onderzocht, waarbij beroep wordt gedaan op de ambassades om meer details;
• Het buitenlands beleid is zeer belangrijk. Er wordt echter rekening gehouden met tegenstrijdige politieke opinies die een weerslag hebben op de binnenlandse politiek. De bevolking kan niet aanvaarden dat eigen soldaten sneuvelen in het buitenland voor slecht gemotiveerde redenen;
• De omvang van de strijdkrachten die zullen uitgestuurd worden en de duur van de operatie zijn in functie van de financiële middelen die de regering wil besteden;
• Tenslotte wordt het oordeel ingewonnen van de militaire staven. Hier zullen de inlichtingen over de vijand en de eventuele steun van bevriende strijdkrachten bepalen welk soort troepen met welke sterkte worden aangewend.

Een Belgisch-Franse samenwerking in Zaïre was onmogelijk. Immers, de motieven van de interventies waren totaal verschillend. Burgers redden is de humanitaire opdracht van het Regiment dat op elk gebied totaal onafhankelijk is van het Zaïrese Leger. Het Frans voornemen is van politieke, (Giscard d'Estaing), en economische aard: de rol van België overnemen, zoniet ten minste beperken en de eigen invloed in Afrika bevestigen.

Het succes van een operatie hangt af van veel factoren. De informaties over de vijand moeten recent en volledig zijn. De eenheid die ingezet word moet beschikken over het onontbeerlijke materiaal en een offensieve "spirit" bezitten. Ze moet totaal gesteund worden. Deze operatie in Kolwezi had nooit kunnen slagen zonder het enthousiasme en zin voor initiatief van de betrokken militairen, van de Korporaal-magazijnier van een munitiedepot tot een hoger Officier in de Generale Staf.

Wat brengt ons de toekomst?

Vandaag, en ook morgen, zijn de Para-commando's nog steeds klaar om te vertrekken waar de regering hen heen stuurt. Sinds 1978 kunnen volgende operaties geciteerd worden:

1979: Ops "Green Apple" in Neder-Zaïre
1990: Ops "Green Beam" in Rwanda
1991: Ops "Blue Beam" in Zaïre
1992: Ops "Restore Hope" in Somalië
1993: Ops "Sunny Winter" in Zaïre
1993-1994: Ops UNO in Rwanda. 10 Commando's worden vermoord
1994: Ops "Silver Back" en "Blue Safari" in Rwanda
1997: Ops "Green Stream" in Zaïre
1999-2000-2001-2003-2004: Verschillende ops in Albanië en Kosovo
2004: Ops in Congo en Kisangani

Deze lijst eindigt in 2004, maar de operaties gaan verder.....,

[terug naar de navigatie]