Vermelding op de dagorde van de Krijgsmacht: 26 oktober 1978

• De Staf van het Regiment Para-Commando
• Het 1 Bataljon Para
• Het 3 Bataljon Para
• De 14 Compagnie en het Peloton Mortieren van het 2 Bataljon Commando
• De Antitank Compagnie Para-commando
• Het Escadron Recce Para-commando
• Het versterkingspersoneel van de andere eenheden Para-commando
• De 15 Vervoer- en Verbindingswing
• De Chirurgische Antenne van de Medische Dienst
• Het personeel van de Land- Lucht-, Zeemacht, en de Medische Dienst, die deel hebben genomen aan de operatie:
Hebben van 19 mei tot 10 juli 1978, in hoge mate blijk gegeven van koelbloedigheid, tucht en doeltreffendheid bij het uitvoeren ven een kiese bevrijdings- en beschermingsopdracht van Belgen en buitenlanders, waarvan de levens bedreigd waren in SHABA en meer in het bijzonder te KOLWEZI.

Eén jaar na de operatie "Red Bean"

Uitreksels van een brief van Generaal-majoor o.r. Charles Laurent, Erevleugeladjudant van de Koning:

Luchtlandingsoperaties met humanitair doel, uitgevoerd met grote zekerheid in een klimaat van onzekerheid, is een permanent kenmerk van dit soort operaties. Maar wat opvalt, is de beschikbaarheid van het Regiment dat, eens te meer, in uiterst korte termijnen, zijn meesterschap in dringende en onvoorziene omstandigheden heeft aangetoond in vrredestijd, d.w.z. in een verlammende context van routine en dienstbaarheden, (...). Dit is een essentieel vermogen eigen aan onze eenheden, het is de erfenis van Eddy Blondeel en van de SAS, waar de verbeelding toelaat zich te hernieuwen en het hoofd te bieden aan het onverwachte. Ook is dit de waarde die het Regiment zijn vitaliteit waarborgt, zijn enthousiasme hooghoudt, de gewoonten weghoudt en de berusting verwerpt. Deze verbeelding vereist een grote onbevangenheid, initiatief en moed om verantwoordelijkheden op te nemen,... en dit op alle echelons. Zolang deze eenheden trouw zullen blijven aan deze leidraad, zolang zij beschikbaar en aanpasbaar blijven, zolang zal het Regiment blijven leven. Zolang diegenen die de taak overnemen afkomstig zijn en gevormd zijn in onze eenheden, doortrokken van hun "spirit", zolang zal het Regiment leven,... (vrije vertaling).

Tien jaar na de operatie "Red Bean"

Toespraak gehouden door Luitenant-generaal Depoorter, vleugeladjudant van de Koning, op 12 mei 1988 in het Kwartier Devignez te Schaffen in herinnering aan de Operatie "Red Bean" te Kolwezi, (deze tekst werd ook in het Frans voorgedragen).

Waarde genodigden, kameraden van de verschillende diensten die ons gesteund hebben gedurende de operatie in Shaba, beste Para-commando's. Wij zijn zeer vereerd zoveel hoge gasten te mogen verwelkomen op deze verjaardag. Laat me toe de heer ambassadeur Baron Rittweger de Moor te vermelden. Als ik rond mij kijk zie ik zoveel sterren, tien generaals, dat ik denk mij voor te bereiden voor een nachtsprong in klare hemel. Ik dank u allen, heren generaals, in naam van de Para-commando's die hier vandaag bij ons zijn.

Welke waren de problemen tien jaren geleden?

Het eerste en voornaamste probleem bestond erin dat we over de vijand slechts een onvolledig, tegenstrijdig en steeds veranderend imago kregen. Ik wens hier dank te betuigen aan de heer René Lauwers, helaas sindsdien overleden, die speciaal met een gecharterd vliegtuig was overgekomen vanuit Lubumbashi met de meest recente kaarten van Kolwezi en inlichtingen over de sterkte van de rebellen, die hij ter plaatse had kunnen bekomen als afgevaardigde van de mijnenmaatschappij Gécamines. Hij werd mijn vriend.

Het tweede probleem was dat we niet wilden dat er onder onze mensen doden noch gekwetsten door vijandelijke kogels zouden moeten tellen. Dit is niet gebeurd: de meeste rebellen waren reeds gevlucht toen ze vernamen dat de Para-commando's arriveerden. Zijn we ijdel indien we beweren dat dit het gevolg was van de reputatie die wij opgebouwd hadden, dankzij de harde, grondige opleiding die de Para-commando's krijgen?

Een derde probleem bestond erin dat we, gezien de afstanden, de ouders, de echtgenotes, de verloofden en de vrienden, niet rechtstreeks konden inlichten over wat gebeurde. Ik wens hier allen speciaal te danken voor het vertrouwen dat ze in ons gesteld hadden. Op geen enkel moment heeft dit gebrek aan communicatie het moreel van onze manschappen beïnvloed.

Tenslotte wil ik u, deelnemers aan de operatie, feliciteren voor uw aanpassingsvermogen. Wij zijn vertrokken om een paar duizend blanken en gekleurde gijzelaars te bevrijden. U bent erin geslaagd. Maar daarna kwam een moeilijke taak, diplomatisch optreden door het uitsturen van gemengde patrouilles, Zaïrese militairen en Para-commando's, opdat de blanken in Shaba niet zouden vertrekken, ter plaatse zouden blijven en vertrouwen krijgen in onze mogelijkheid orde en rust te herstellen op een vreedzame manier. Indien we de geschiedenis van het Regiment overlopen, denken we aan de operaties in 1944-1945 gedurende de bevrijding, aande interventie in Congo, Rwanda en Burundi in 1960, aan de operatie in Stanleystad in 1964, aan de tussenkomst in Kolwezi in 1978 en in Kitona in 1979. Het Regiment heeft bewezen steeds klaar te staan en steeds succesvol te kunnen optreden.

U bent een voorbeeld voor de jeugd van nu. Laat mij in drie woorden samenvatten wat u kenmerkt: KENNEN, DURVEN, en WINNEN.
U kent uw job,
U durft die naar best vermogen uit te voeren,
U hebt steeds een onblusbare drang om te winnen. Moge dit steeds zo vlijven en prent dit in bij allen die u ontmoet. Dank u voor uw aandacht.

[terug naar de navigatie]